Okres II 1550-1600 w Polsce

W okresie tym architektura Krakowa stała się wzorem dla licznych budowli w całej Polsce. Do mecenatu królewskiego dołączają przedstawiciele magnaterii, duchowieństwa i mieszczaństwa. Zasięg dzieł renesansowych obejmuje już całą Polskę. Mnożą się zwłaszcza budowle świeckie: ratusze, kamienice i pałace. Ruch budowlany ożywia się dzięki większej liczbie architektów polskich. Renesans poprzez imigrujących z terenów lombardzko-szwajcarskich budowniczych, tak zwanych "komasków", trafia do twórczości cechowej. Duże znaczenie mają artyści niderlandzcy, osiedleni licznie zwłaszcza w Gdańsku, nadal jednak silnie działają wpływy włoskie. Jan Maria Padovano, architekt i rzeźbiarz, prze-budował w Krakowie Sukiennice z dawniejszej budowli gotyckiej. Jest to pierwsze dzieło, w którym zastosowana została attyka - kamienna nastawa zasłaniająca dach - o dekoracyjnych motywach architektonicznych, zaczerpnięta z północnych form renesansu włoskiego. Odtąd attyka, znacznie bardziej rozbudowana niż w Italii, stanie się charakterystyczną cechą renesansu w Polsce.